مسبی
من هیچ وقت ما نمی شود

من هیچ وقت ما نمی شود

ثبت: 1393/5/7   ویرایش: 1393/5/8
بازديد: 1,045
نویسنده: ebiferi

من هیچوقت ما نمی شود !

انسان موجودی است انعطاف پذیر که حتی در تنه درخت  قادر به زندگی ست .     ((  کامو  ))

من در سرزمینی زندگی می کنم که هر روز شاهد زندگی هزاران انسان در تنه های تنگ و تاریک درختانی سترگ هستم و از خود می پرسم چقدر مردم کشورم با افکار کامو آشنایی دارند که این گونه خود را با شرائط سخت وفق داده اند . آیا آنها نیز چون کامو دغدغه زندگی کردن و فقط زندگی کردن را دارند؟ چه چیز آنها را وادار کرده است که این شرائط و این گونه زندگی کردن را بپذیرند ؟

شاید دغدغه هزاران چون منی در این سرزمین باشد که چه بر سر این همه انسانیت و شعور آمده است و با کدام تازیانه آن را از رفتن و گشتن باز داشته اند که این گونه در دام تنگ بی حرکتی محسور گشته است ؟ آیا مشکل از آغاز راه است یا میان یا اواخر آن ؟

نگاهی به گذشته این مردم شاید بد نباشد. شاید بد نباشد اگر نقبی به گذشته بزنیم و گاهی کمی مکث کنیم بر انسانی که گمان می رود با این همه شعور باید اینک بر قله رفیع دانایی و سربلندی ایستاده باشد. ما هر چه می شنویم از افتخارات کوروش و ایستادگی و کشورگشایی اوست و دیگر هیچ . بعد از او چه شد؟ یا او چه کرد ؟ این را نمی دانیم چون هیچ ادبیات مکتوبی نداریم. وقتی هیچ چیز جز ادبیات شفاهی نداریم انتظار داریم سینه به سینه این همه نسل جز سمبل چه باقی بماند، سنبلی بی ثمر که اگر چنین نبود در این زمان باید از آن رستم ، کوروش، جمشید، سهراب و .... چیزی باقی می ماند.نه مشتی خاک و خاطره که به داشتن آنها افتخار کنیم. چه انتظاری می توان داشت وقتی هیچ حرکتی در هیچ جوی آبی نمی بینیم رسیدن به دریا را آرزو داریم ؟

محال است. این همه ستم را خود بر خود پذیرفته ایم. در هر دوره از خاطرات این سرزمین در گوشه ای قطره آبی تکان خورد و زود در دل تشنه زمین فرو رفت و هیچ گاه دریا نشد.

از مردمی که دریا شدن را نمی فهمند و باور ندارند چه انتظاری می توان داشت جز تن دادن به زندگی در تنه ی تنگ درختی که موریانه ها بر هشتی اش هجوم برده اند.

پس هر چه در این زمین می روید از کشت هزاران ساله ی ماست و این علف های هرز که  سالهاست در کشتزار سبز این مملکت ریشه دوانیده اند را سالها خون دل می باید تا تخمشان را از این مزرعه برچینند تا شاهد شکوفایی و سرسبزی اش باشیم .

فرزانه ابراهیمی



منبع: فرزانه ابراهیمی

امتیاز دهی به مقاله




نظرات   (3 نظر)
مرتب سازی بر اساس:


محمد سجودی (23:07   1393/7/29)

خیلی خوشم آمد
موفق باشین کد: 1703



علی شریعتی (15:35   1393/5/17)

خوب بود.موفق باشید کد: 1439



ب. ربیعی (22:58   1393/5/16)

از این متن های ناب خیلی کم پیدا میشن که واقعیت رو به دنیای کلمات دعوت کنن...
واقعا متشکرم... کد: 1438


 

شما می توانید درباره من هیچ وقت ما نمی شود نظر دهید یا سوال بپرسید:

  کد امنیتی

کلمات کلیدی: من ، کامو ، هیچ وقت ، سرزمین ، انسانیت ، شعور ، زندگی
اشتراک گذاری این مطلب در لینکدین   اشتراک گذاری این مطلب در فیس بوک   اشتراک گذاری این مطلب در تویتر   اشتراک گذاری این مطلب در کلوب   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل بوک مارک   اشتراک گذاری این مطلب در یاهو   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل پلاس وان   ارسال این مطلب به ایمیل دوستان   محبوب کن - فیس نما
اشتراک گذاری