مسبی
چرا از بين بردن تومورهاي مغزي اين قدر مشکل است

چرا از بين بردن تومورهاي مغزي اين قدر مشکل است

ثبت: 1391/9/12   ویرایش: 1391/9/12
بازديد: 1,344
نویسنده: morrientez

يک پژوهش جديد نشان مي‌‌دهد شايع‌ترين و مهاجم‌ترين تومورهاي مغزي با تبديل سلول‌هاي طبيعي مغزي به سلول‌هاي بنيدي ايجاد مي‌شوند که توانايي تکثير مداوم دارند و حتي اگر پس از درمان چند سلول از آنها باقي بماند، مي‌توانند دوباره به صورت تومور رشد کنند.
به گزارش لايوساينس ايندر ورما، زيست‌شناس مولکولي در موسسه سالک در کاليفرنيا، سرپرست اين پژوهش، مي‌گويد اين يافته‌ها به توضيح اين مسئله کمک مي‌کنند که چرا درمان تومورهاي مغزي به نام گليوبلاستوم اين قدر سخت است. به گفته او حتي برداشت جراحي تومور ممکن است نتواند همه سلول‌‌‌هاي منفرد سرطاني را خارج کند.

ورما مي‌گويد: «گليوبلاستوم‌ها هر بار پس از درمان عود مي‌کنند، زيرا هر سلولي که به جاي مانده باشد، توانايي شروع مجدد رشد تومور را دارد.»

تومورهاي مهاجم

تومورهاي گليوبلاستوم مولتي‌فرم اکثريت تومورهاي مغزي را تشکيل مي‌دهند و پيش‌آگهي بدي دارند. بر اساس يک بررسي در سال 2010 ميانگين ميزان بقا پس از تشخيص گليوبلاستوم 14 ماه است (گرچه بهبود تکنيک‌هاي جراحي باعث شده است که اين رقم نسبت به ميزان بقاي 10 ماهه در پنج سال پيش از اين بررسي افزايش يابد).

ورما و همکارانش مي‌خواستند راهي دقيق‌تر براي بررسي رشد تومور بيابند. اغلب بررسي‌ها درباره سرطان در موش‌هاي آزمايشگاهي سلول‌هاي توموري را به درون بدن موش‌هاي بدون سيستم ايمني يا موش‌هايي که با مهندسي ژنتيک به سرطان حساس هستند، تزريق مي‌شود. اما در زندگي واقعي تومورها اين چنين بروز نمي‌کنند. او و همکارانش مي‌خواستند راهي بيابند تا رشد سرطان از يک سلول منفرد از کنترل خارج شده را تقليد کنند.

اين پژوهشگران با استفاده از ويروس‌ها ژن‌هاي سرطان‌زا وارد بدن موش‌ها کردند، و تکنيکي را ابداع کردند که تعداد کمي از سلول‌هاي سرطاني در حد 20 سلول مي‌توانست رشد توموري را ايجاد کند. سپس آنها دريافتند که اگر تنها 10 سلول از يکي از تومورهاي موشي به يک موش سالم پيوند زده شده شود، به تومور جديد کامل در اين موش ايجاد مي‌شود.

ورما مي‌گويد: «اين وضعيت بيانگر آن است که هر سلول در اين تومورها يا گليوبلاستوم‌ها داراي توانايي ايجاد يک گليوبلاستوم جديد هستند.»

سوئيچ سلول بنيادي


پژوهشگران زماني اعتقاد داشتند که گليوبلاستوم‌ها فقط از سلول‌هاي گليال، سلول‌هاي پشتيبان در مغز که سلول‌‌هاي عصبي (نورون) را احاطه مي‌کند، منشا مي‌گيرند. اما به گفت دينورا فريدمن- موروينسکي، پژوهشگر موسسه سالک، هنگامي که کشف شد مغز حاوي سلول‌هاي بنيادي است که توانايي تبديل به هر نوع بافت عصبي را دارند، پژوهشگران به اين نتيجه رسيدند که سرطان مي‌تواند از اين سلول‌ها نيز منشا بگيرد.

اما پژوهشگران موسسه سالک دريافته‌اند که حتي مي‌توانند سلول‌هاي عصبي (نورون‌ها) را با وارد کردن ژن‌هاي سرطان‌زا به سلول‌هاي سرطاني بدل کنند. اين سلول‌ها که در شرايط عادي توانايي تقسيم و تکثير را از دست داده‌اند، به سلول بنيادي بدل مي‌شوند که به طور مداوم توانايي تقسيم شدن را دارند.

پژوهشگران به طور موفقيت‌آميزي توانسته‌‌‌اند سلول‌ها را در آزمايشگاه دوباره برنامه‌ريزي کنند تا به سلول‌‌هاي بنيادي بدل شوند، و همين پيشرفت بود که جايزه نوبل پزشکي امسال را نصيب جان بي گوردون و شينيا ياماناکا کرد.

اما به گفته فريدمن- موروينسکي تعجب‌آور است که سلولهاي سرطاني نيز همين روش را به کار ببندند، اما شواهدي به نفع اين نظريه وجود دارد.

ورما مي‌گويد: «شما براي اينکه تومور را در درازمدت از بين ببريد، بايد اين سلول‌ها را از بين ببريد.»


منبع: http://www.zoodfood.com/Pages/viewnews.aspx?newsid=2198

امتیاز دهی به مقاله




نظرات   (0 نظر)
مرتب سازی بر اساس:

 

شما می توانید درباره چرا از بين بردن تومورهاي مغزي اين قدر مشکل است نظر دهید یا سوال بپرسید:

  کد امنیتی

کلمات کلیدی: درمان تومور مغزي ، پيشگيري از بيماري هاي مغز و اعصاب ، ابتلا به تومور مغزي ، تکثير سلول ، انواع تومور مغزي ، تومور مغزي مهاجم
اشتراک گذاری این مطلب در لینکدین   اشتراک گذاری این مطلب در فیس بوک   اشتراک گذاری این مطلب در تویتر   اشتراک گذاری این مطلب در کلوب   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل بوک مارک   اشتراک گذاری این مطلب در یاهو   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل پلاس وان   ارسال این مطلب به ایمیل دوستان   محبوب کن - فیس نما
اشتراک گذاری