مسبی
کمربند سيارکي، کليدي براي يافتن حيات هوشمند فرازميني

کمربند سيارکي، کليدي براي يافتن حيات هوشمند فرازميني

ثبت: 1391/8/16   ویرایش: 1391/8/16
بازديد: 1,393
نویسنده: siavash

اگر شما به دنبال حيات هوشمند در جايي ديگر از جهان پهناور (به جز زمين) هستيد، کار عاقلانه اين است که به دنبال ستارگاني با کمربند سيارکي، درست شبيه منظومه شمسي خودمان باشيد.

طبق نظريه تعادل نقطه اي هنگامي که حيات مجبور به انجام تغييرات سريع و مکرر براي جان به در بردن در محيط هاي جديد باشد، تکامل سريع تر و بيشتر اتفاق مي افتد. و چيزهاي کمي مي توان پيدا کرد که مانند خرده سيارک هاي فشرده، بر روي محيط تاثير قدرتمندي داشته و مرتبا آن را تغيير دهند. اگر انسان نمو يافته، بايد ممنون کمربند فشرده خرده سيارکي منظومه شمسي باشد. شايد حيات هوشمند در ديگر نقاط هم مانند زمين ما نيازمند يک کمربند سيارکي باشد تا با تعداد مناسبي از برخوردهاي دوره اي، باعث تحريک تکامل و سرعت يافتن آن شوند. تنها تعداد معدودي از سيستم هاي سياره اي فراخورشيدي از خصوصيات اين چنيني برخوردارند و شباهت فراواني به سيستم خورشيدي ما دارند. پس امکان وجود بيگانگان هوشمند، بسيار کمتر از آن است که پيش از اين تخمين زده مي شد.

Rebecca Martin از دانشگاه کلرادو و Mario Livio از انستيتو تلسکوپ فضايي، فرضيه اي را مطرح کرده اند که محل قرار گيري کمربند سيارکي منظومه شمسي ميان مشتري و مريخ، اتفاقي نيست و در حقيقت براي حيات بر روي زمين بسيار ضروري بوده است. همزمان با شکل گيري منظومه شمسي، نيروهاي گرانشي و قوه جاذبه ميان مشتري و خورشيد مي تواند باعث کش آمدن غبارها و ستارک ها در درون منظومه شمسي شده باشد.

در هنگام شکل گيري منظومه شمسي، سنگ هاي سرد و يخ ها به شکلي که امروزه مي بينيم بر روي سياره ها به هم آميختند. در هنگام شکل گيري مشتري هم اين سياره کمي در مدار خود جابجا شده و به خورشيد نزديک تر شد. آن گاه نيروي کششي ميان خورشيد و مشتري، باعث از هم دريدن مواد موجود ميان اين دو شد و جلوي تشکيل برخي سياره ها را گرفت. و امروزه کمربند سيارکي باقي مانده يک درصد جرم اصلي و اوليه خود است.

اين کمربند سيارکي به بمباران سياره هاي درون منظومه شمسي، از جمله زمين پرداخت و در تئوري، مواد خام اوليه براي ايجاد حيات (از جمله آب) را فراهم کرد. و علاوه بر آن، با تغييرات شديد آب و هوا و محيط زيست زمين جوان، همچون جرقه اي براي تکامل حيات بود. براي اطمينان از اينکه تشکيل کمربند سيارکي تنها منحصر به منظومه شمسي ما نبوده، اين ستاره شناسان به سراغ اطلاعات جمع آوري شده توسط تلسکوپ Spitzer ناسا رفتند. اين تلسکوپ تا کنون سيگنال هاي مادون قرمز بيش از 90 ستاره مختلف را دريافت کرده و مي تواند نشانگر خوبي براي تخمين وجود کمربند سيارکي باشد. و نکته جالب اينکه اطلاعات جمع آوري شده دقيقا پيشگويي Martin و Livio در خصوص محل قرارگيري کمربند سيارکي هر سيستم ستاره اي (با توجه به حجم آن ستاره) را تاييد مي کند.

اگر اينها ملزوماتي باشند که به حيات هوشمند در جايي ديگر اجازه تکامل را مي دهند، پس کار ما براي يافتن بيگانه هاي هوشمند بسيار سخت تر مي شود. زيرا تا کنون تعداد اندکي ستاره با سياره هاي فراخورشيدي يافته ايم که چنين چينشي از کمربند سيارکي غبار مانند داشته باشند. يافته هاي اين دو دانشمند تا کنون به اينجا رسيده است که تنها 4 درصد از سيستم هاي سياره اي فراخورشيدي داراي چينش مورد انتظار براي پشتيباني از تکامل حيات هوشمند و پيشرفته، بر اساس تئوري تعادل نقطه اي هستند.

Martin مي گويد: «مطالعات ما نشان داده که تنها يک کسر کوچک از سيستم هاي سياره اي مشاهده شده، ممکن است سياره غول پيکري (همچون مشتري) در موقعيت مناسب داشته باشند که باعث ايجاد کمربند سيارکي با اندازه مناسب شوند. مطالعات ما اين موضوع را گوشزد مي کنند که منظومه شمسي ما احتمالا بسيار خاص و ويژه است.»

به نظر شما داستان جستجو به دنبال حيات هوشمند فرازميني چه پاياني خواهد داشت؟ آيا روزي ميهمان همسايه هايي از کهکشان راه شيري و يا ديگر کَرات جهان نامتناهي خواهيم بود؟


منبع: نارنجي

امتیاز دهی به مقاله




نظرات   (0 نظر)
مرتب سازی بر اساس:

 

شما می توانید درباره کمربند سيارکي، کليدي براي يافتن حيات هوشمند فرازميني نظر دهید یا سوال بپرسید:

  کد امنیتی

کلمات کلیدی: کمربند سيارکي ، حيات هوشمند ، ناسا ، سياره جديد ، حيات بر روي سياره هاي ديگر
اشتراک گذاری این مطلب در لینکدین   اشتراک گذاری این مطلب در فیس بوک   اشتراک گذاری این مطلب در تویتر   اشتراک گذاری این مطلب در کلوب   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل بوک مارک   اشتراک گذاری این مطلب در یاهو   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل پلاس وان   ارسال این مطلب به ایمیل دوستان   محبوب کن - فیس نما
اشتراک گذاری