مسبی
خودروهاي بي‌راننده، رويايي که محقق مي‌شود

خودروهاي بي‌راننده، رويايي که محقق مي‌شود

ثبت: 1391/8/10   ویرایش: 1391/8/10
بازديد: 1,338
نویسنده: Shaheen85

رانندگي در شهرهاي شلوغ معمولاً بسيار طاقت‌فرساتر و ملال‌آورتر از آن چيزي است که در آگهي‌هاي تبليغاتي خودرو نشان مي‌دهند.
بسياري از ما در مسير روزانه خود به هنگام رانندگي آرزو مي‌کنيم که کاش مي‌شد تنها مقصد را به خودرو داد تا خود بقيه کارها را انجام دهد.
چنين آرزويي چندان هم دور از واقعيت نيست. احتمالاً از خودروهاي بدون راننده‌اي که قرار است گوگل به بازار عرضه کند تا کنون چيزهايي شنيده‌ايد.
چند سالي است که گوگل خودروهاي بي‌راننده‌اي ساخته که با دوربين، رادار، ليزر و نقشه گوگل کار مي‌کنند. در آزمايش‌هايي که تا کنون انجام شده است اين خودروها توانسته‌اند حدود پانصد هزار کيلومتر را خود برانند.
در کنار آن چند وقتي است که بعضي از توليدکنندگان خودرو هم امکاناتي چون پارک خودکار را روي بعضي از مدل‌هاي خودرو عرضه مي‌کنند.
نمونه ديگر سامانه ترمز خودکار مدل‌هاي جديد فورد است که در سرعت کمتر از 30 کيلومتر در ساعت کار مي‌کند. اين سيستم 3 رادار در جلوي خودرو دارد که سرعت خودرو جلويي يا مانعي که در مقابل قرار دارد را اندازه‌گيري مي‌کند.
اگر کامپيوتري که به رادار وصل است تشخيص دهد که احتمال برخورد يا تصادف وجود دارد، ترمز به کار خواهد افتاد و خودرو توقف خواهد کرد.
رانندگي در صورتي لذتبخش خواهد بود که در جاده‌اي طولاني با منظره‌اي زيبا مجبور نباشيد هميشه به جاده مقابلتان نگاه کنيد و خودرو چون قطاري که روي ريلش قرار گرفته از نقطه‌اي به نقطه ديگر رفته و شما را به مقصد برساند.
خبر خوب اين است که اين رويا در حال تحقق است، احتمالاً تا پنج سال ديگر همگي مي‌توانند از آن استفاده کنند.
يکي از روش‌هايي که سه سال است در حال آزمايش است، قطاري از خودرو است که راننده‌هاي اين خودروها نه پايي بر پدال دارند و نه دستي بر فرمان. تمام کنترل دست خود خودرو است که هر کدام با فاصله 6 متر از هم در حال حرکتند.
يک کاميون جلوي همه خودروهاي خودکار حرکت مي‌کند که حکم راهنما را دارد. اين کاميون اطلاعات مربوط به سرعت و جهت حرکت را به خودروهاي پشت سرش ارسال مي‌کند و خودروها هم بر اساس آن اطلاعات حرکت مي‌کند. در واقع رانندگي کاميون را تقليد مي‌کنند و دقيقاً روي خط و مسيري که آن تعيين مي‌کند، حرکت مي‌کنند.
بديهي است پس از مدت‌ها رانندگي به شيوه‌هاي معمول، با نشستن در پشت فرمان اين نوع خودروها حس عجيبي را تجربه خواهيد کرد، ناخودآگاه هر چند وقت يک بار فرمان را در دست خواهيد گرفت و تا مدتي هم نمي‌توانيد از جاده چشم برداريد. اما وقتي اعتمادتان به خودرو جلب شد، همه چيز آسان‌تر شده و مانند زماني که يک راننده داريد از سواري خود لذت خواهيد برد. آنگاه چشم خود را از جاده خواهيد کند و هر کاري که دوست داريد را انجام مي‌دهيد.
اگر همه چيز براي راننده يکنواخت شد و خواست که از گروه جدا شود، مي‌تواند فرمان را در دست بگيرد و رانندگي کند و هر وقت که خسته شد دوباره برگردد و به قطار خودروهاي پشت کاميون ملحق شود.
دکتر اريک کولينک، کارشناس فني ولوو مي‌گويد: مسأله اصلي در طراحي اين نوع سامانه‌ها اين است که بايد مطمئن شد در هر شرايطي درست کار مي‌کنند. شايد در مرحله آزمايش همه چيز به خوبي پيش برود اما مهم‌تر، شرايط واقعي و جاده‌هاي عمومي هستند که ممکن است در آنها مسائل پيش‌بيني‌نشده زيادي اتفاق بيافتد. خيلي چيزها را بايد بررسي کرد تا مطمئن شد خودرو مي‌تواند در شرايط مختلف کارش را درست انجام دهد.

در صورت تصادف چه کسي مقصر است؟
فناوري اما نيمي از داستان است. وقتي همه مسائل فني حل شوند و اين خودروها بتوانند به توليد انبوه برسند، نوبت به مسائل قانوني مي‌رسد.
الکس پاديلا سناتور ايالت کاليفرنيا روي اين قضيه کار مي‌کند و در تلاش است اين خودروها را قانوني کند. او مي‌گويد: اين طرح تاکنون از حمايت فراگير هر دو حزب اصلي سياسي آمريکا برخوردار بوده است اما کمي نگراني و ترديد هم وجود دارد. اولين و مهم‌ترين آنها هم از طرف سازندگان خودروهاست که نگرانند در صورت وقوع اتفاقي براي يکي از اين خودروها و رخ دادن تصادف، چه پيامدهاي حقوقي برايشان متصور خواهد بود. در واقع پاسخ به اين پرسش‌ها که مقصر کيست؟ اگر ماشين خودش رانندگي مي‌کند کسي نمي‌تواند عليه خودرو شکايت کند. آيا راننده مقصر است؟ آيا سازنده ماشين مقصر است؟ همه اين سؤال‌ها مطرحند.
اما لارنس لوين استاد حقوق دانشگاه پاسيفيک در اين زمينه مي‌گويد: چون در قانون اغلب ايالت‌هاي آمريکا مقصر کسي است که مرتکب خطا شده، راننده است که بايد پاسخگو باشد به شرطي که شاکي بتواند ثابت کند راننده خطايي مرتکب شده و مثلاً بي‌توجهي کرده است. الان که خودروها در حال گرفتن کنترل در دست خود هستند، در اين نوع موارد مسؤوليت بيشتر بر عهده خودروها گذاشته مي‌شود تا بي‌توجهي سرنشين خودرو.
چندي پيش فرماندار کاليفورنيا از طرح سناتور پاديلا حمايت کرد و اگر نهايتاً تاييد شود، اين خودروها يک قدم به قانوني شدن نزديک‌تر مي‌شوند. البته با اين شرط که فردي همواره در صندلي راننده نشسته باشد تا در موارد اضطراري کنترل خودرو را در دست بگيرد.
مانع اصلي در توليد اين خودروها فناوري نيست بلکه قانون است. اين که مسؤوليت با کيست و چه برداشتي از قوانين مي‌شود.
غير از ولوو، جنرال موتورز هم يک سالي است که اعلام کرده روي ايده خودروي بي‌راننده کار مي‌کند. شرکت‌هايي ديگر چون آئودي هم برنامه‌هايي در اين زمينه دارند. بنابراين مي‌توان انتظار همه‌گير شدن اين ايده را به زودي داشت.
با اين وجود حتي اگر همه مسايل فني و امور قانوني هم طي شود، مهم‌ترين مرحله، بازاريابي و فروش اين نوع خودروها است. سازندگان به طور قطع نخواهند توانست مشتريان را به راحتي قانع کنند که کامپيوتر رانندگي بهتري نسبت به انسان دارد!


منبع: http://www.iranianuk.com/page.php5?id=20121026235336050

امتیاز دهی به مقاله




خودروهاي بي‌راننده، رويايي که محقق مي‌شود
خودروهاي بي‌راننده، رويايي که محقق مي‌شود
نظرات   (0 نظر)
مرتب سازی بر اساس:

 

شما می توانید درباره خودروهاي بي‌راننده، رويايي که محقق مي‌شود نظر دهید یا سوال بپرسید:

  کد امنیتی

کلمات کلیدی: خودرو ، بي‌راننده ، رانندگي ، گوگل ، دوربين ، رادار ، نقشه گوگل ، هوشمند ، امنيت ، فناوري ، فن آوري ، تصادف ، ايمن ، ولوو ، جنرال موتورز ، خودرو هوشمند
اشتراک گذاری این مطلب در لینکدین   اشتراک گذاری این مطلب در فیس بوک   اشتراک گذاری این مطلب در تویتر   اشتراک گذاری این مطلب در کلوب   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل بوک مارک   اشتراک گذاری این مطلب در یاهو   اشتراک گذاری این مطلب در گوگل پلاس وان   ارسال این مطلب به ایمیل دوستان   محبوب کن - فیس نما
اشتراک گذاری