مسبی
اهميت ماه مبارك رمضان از زبان معصومین (ع)

اهميت ماه مبارك رمضان از زبان معصومین (ع)

ویرایش: 1396/2/5
نویسنده: فروشگاه کالا

1.         امام على (ع): روزى رسول خدا (ص) براى ما خطبه اى ايراد كرد و فرمود: اى مردم ! همانا ماه با بركت و رحمت و آمرزش به شما روى آورده است اين ماه نزد خدا بهترين ماه است و روزهايش بهترين روزها و شبهايش بهترين شبها و ساعتهايش بهترين ساعات در اين ماه شما به ميهمانى خدا دعوت شده ايد و در زمره بهره مندان از كرامت خداوند قرار گرفته ايد در اين ماه نفسهاى شما تسبيح خداست و خواب شما عبادت است و اعمال شما پذيرفته و دعايتان به اجابت مى رسد من برخاستم و عرض كردم: اى رسول خدا! بهترين عمل در اين ماه چيست ؟ پيامبر فرمود: اى اباالحسن ! بهترين عمل در اين ماه خويشتندارى از حرامهاى خداى عزوجل است. (ميزان الحكمه حديث 7449 )

2.         امام باقر (ع): رسول خدا (ص) در آخرين جمعه ماه شعبان براى مردم خطبه اى ايراد كردابتدا حمد و ثناى الهى گفت و سپس فرمود: اى مردم ! همانا ماهى بر سر شما سايه افكنده كه درآن شبى هست بهتر از هزار ماه آن ماه رمضان است كه خداوند روزه خود را در آن واجب كرده و يك شب نماز نافله در اين ماه را برابر با هفتاد شب نماز نافله در ديگر ماهها قرار داده است. (ميزان الحكمه حديث 7450 )

3.         رسول خدا (ص) سه روز مانده از ماه شعبان ، به بلال دستور مى داد در ميان مردم جار بزندپس مردم را جمع مى كرد و بر منبر مى رفت و حمد و ثناى خدا مى گفت و مى فرمود: اى مردم !همانا اين ماه به شما روى آورده و آن سرور همه ماههاست در آن شبى وجود دارد كه از هزارماه بهتر است در اين ماه درهاى دوزخ بسته و درهاى بهشت گشوده مى شود هر كه اين ماه رادريابد و آمرزيده نشود خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند. (ميزان الحكمه حديث 7451 )

4.         پيامبر خدا (ص): در آخرين روز ماه شعبان ، براى مردم خطبه اى ايراد كرد و فرمود: اى مردم ! ماه بزرگى بر شما سايه افكنده است ، ماهى مبارك ، در اين ماه شبى هست كه عمل (عبادت ) در آن از هزار ماه عمل (عبادت ) بهتراست اين ماه آغازش رحمت است و ميانش آمرزش و پايانش رهايى از آتش. (ميزان الحكمه حديث 7452 )

5.          پيامبر خدا (ص): رمضان ، بدين سبب رمضان ناميده شده است كه گناهان را مى سوزاند. (ميزان الحكمه حديث 7441)

6.         پيامبر خدا (ص): نگوييد: رمضان ، چون رمضان يكى از نامهاى خداى متعال است بلكه بگوييد: ماه رمضان. (ميزان الحكمه حديث 7442)

7.         پيامبر خدا (ص): در نخستين شب ماه رمضان ،درهاى آسمان گشوده مى شود و تا آخرين شب آن بسته نمى شود. (ميزان الحكمه حديث 7443)

8.         پيامبر خدا (ص): اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند، آرزو مى كند كه سراسر سال ، رمضان باشد. (ميزان الحكمه حديث 7444)

9.         پيامبر خدا (ص): در هنگام فرا رسيدن ماه رمضان ،سه بار فرمود: سبحان اللّه ! به پيشواز عجب ماهى مى رويد؟ و عجب ماهى به شما روى مى آورد؟ (ميزان الحكمه حديث 7445)

10.     امام صادق (ع)  از سفارشهاى آن حضرت به فرزندانش در هنگام حلول ماه رمضان: جانهاى خود را به تلاش و كوشش وا داريد ، زيرا در اين ماه روزيها قسمت و اجلها نوشته مى شود و در آن نام هاى ميهمانان خدا كه بر او وارد مى شوند ، نوشته مى گردد در اين ماه شبى هست كه عمل (عبادت ) در آن از عمل (عبادت ) هزار شب بهتر است. (ميزان الحكمه حديث 7446)

11.     امام سجاد (ع): در هنگام حلول ماه رمضان ، چنين دعا مى كرد: ستايش خدايى را كه دين خود را به ما ارزانى داشت و ما را به آيين خويش (اسلام ) اختصاص داد و در راههاى احسان و نيكى خود در آورد ، تا با نعمت و احسان او آن راهها را به سوى خشنوديش بپيماييم ، ستايشى كه آن را از ما بپذيرد و به وسيله آن از ماخشنود گردد و ستايش خدايى را كه ماه خود ، رمضان ، ماه روزه و ماه اسلام و ماه پاكيزگى و ماه تصفيه و ماه قيام (به عبادت و شب زنده دارى ) را يكى از اين راهها قرار داد. (ميزان الحكمه حديث 7447)

12.     از دعاى آنحضرت در وداع با ماه رمضان : بدرود اى بزرگترين ماه خدا و اى عيد اولياى خدا ، بدرود اى (گرامى ترين ) اوقاتى كه (باما) همراه بودى و اى بهترين ماه در ميان ديگرروزها و ساعتها بدرود اى ماهى كه آرزوها درآن نزديك و اعمال و كردارها (ى نيك ) در آن منتشر است ، بدرود اى همدمى كه وجودش گرامى و فقدانش دردآور و اميدى كه از دست دادنش رنج آور است بدرود اى ماهى كه براى گنهكاران بس طولانى بودى و در دلهاى مؤمنان بس پرشكوه. (ميزان الحكمه حديث 7448)

به زنجير شدن شياطين در ماه رمضان :

1.       پيامبر خدا (ص): چون هلال ماه رمضان پديد آيد ، درهاى دوزخ بسته گردد و درهاى بهشت گشوده شود و شياطين به زنجير كشيده شوند. (ميزان الحكمه حديث 7453 )

2.       پيامبر خدا (ص): خداوند بر هر شيطان سركشى هفت تن از فرشتگان خود را گمارده كه تا پايان اين ماه شما (رمضان ) همچنان در بند مى باشد. (ميزان الحكمه حديث 7454 )

3.       پيامبر خدا (ص): چون شب اول ماه رمضان مى شود خداى جليل تبارك و تعالى ندا مى دهد: اى جبرئيل به زمين برو و شيطانهاى سركش را به زنجير بند تا روزه بندگان مرا تباه نسازند. (ميزان الحكمه حديث 7455 )

4.       اخبارى كه در زمينه زنجير شدن شياطين در اين ماه از طريق عامه و خاصه نقل شده فراتر ازاستفاضه و در حد تواتر است.

آمرزش خدا در ماه رمضان :

1.       پيامبر خدا (ص): هر كه ماه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود ، خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند. (ميزان الحكمه حديث 7456)

2.       پيامبر خدا (ص): در خطبه اش به هنگام فرا رسيدن ماه رمضان: بدبخت كسى است ، كه در اين ماه بزرگ ازآمرزش خداوند محروم ماند. (ميزان الحكمه حديث 7457 )

3.       پيامبر خدا (ص): به راستى بدبخت آن كسى است ، كه اين ماه را پشت سرگذارد و گناهانش آمرزيده نشود.(ميزان الحكمه حديث 7458 )

4.       پيامبر خدا (ص): كسى كه در رمضان آمرزيده نشود ،در كدام ماه آمرزيده خواهد شد؟ (ميزان الحكمه حديث 7459 )

5.       پيامبر خدا (ص): بر منبر رفت و گفت: آمين اى مردم ! جبرئيل نزد من آمد و گفت: اى محمد! هر كه ماه رمضان را درك كند و در اين ماه آمرزيده نشود و بميرد ، خدا او را (از رحمت خود) دور كند بگو: آمين و من گفتم: آمين.در حديثى آمده است: جبرئيل نزد من آمد و گفت: خوار بادا كسى كه ماه رمضان را دريابدو آمرزيده نشود من گفتم: آمين. (ميزان الحكمه حديث 7460 )

6.       امام صادق (ع): كسى كه در ماه رمضان آمرزيده نشود ، تا رمضان آينده آمرزيده نگرددمگر آن كه در عرفه حاضر شود. (ميزان الحكمه حديث 7461 )

شب قدر :

1.    امام رضا (ع): امير المؤمنين (ع) سه شب نمى خوابيد: شب بيست و سوم ماه رمضان ، شب عيد فطر و شب نيمه ماه شعبان ، در اين شبها روزيها تقسيم و مدت عمر وهر آنچه در آن سال رخ خواهد داد ، تعيين مى شود. (ميزان الحكمه حديث 8975 )

2.    قرآن : ((ما آن (قرآن ) را در شب قدر نازل كرديم و چه مى دانى كه شب قدر چيست شب قدر از هزار ماه بهتراست در آن شب فرشتگان با روح به فرمان پروردگارشان براى هر كارى (كه مقرر شده است ) فرودآيند (آن شب ) تا دم صبح ، صلح و سلام است )).

3.       ((ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم (زيرا) كه ماهشدار دهنده بوديم )).

4.    امام باقر (ع)، در پاسخ به پرسش حمران از معناى آيه ((ما آن را در شبى فرخنده نازل كرديم ))، فرمود: آرى ، منظور شب قدراست آن شب ، همه ساله در دهه آخر ماه رمضان قرار دارد و قرآن جز در شب قدرنازل نشده است خداى عزوجل مى فرمايد: ((در آن شب هر كارى (به نحوى ) استوار،فيصله مى يابد)) فرمود: در شب قدر هرچيزى ، از خير و شر يا طاعت و معصيت ياولادت مولودى يا مرگ كسى يا روزيى ، كه در آن سال تا شب قدر سال آينده تحقق مى يابد، مقدر مى شود آنچه در آن شب مقدر و حكم شود، حتمى است و البته مشيت و خواست خدا در آن دخالت مى كند.حمران مى گويد: عرض كردم: ((شب قدر،بهتر از هزار ماه است ))، مقصود چه چيزشب قدر است ؟ فرمود: كار شايسته در اين شب ، مانند نماز و زكات و انواع كارهاى نيك ، از كارى كه در هزار ماه بدون شب قدرصورت گيرد، برتر و بهتر است و اگر نبودكه خداوند حسنات مؤمنان را مضاعف مى كند، ايشان (به كمال فضيلت و ثواب ) نمى رسيدند، ولى خداوند عزوجل ، حسنات آنان را مضاعف مى گرداند. (ميزان الحكمه حديث 16380 )

5.    امام صادق (ع): چون دهه آخر ماه رمضان فرا مى رسيد، رسول خدا (ص) دامن همت به كمر مى زد و از زنان دورى مى گزيدو شبها را احيا مى داشت و خود را وقف عبادت مى كرد. (ميزان الحكمه حديث 16381)

6.       امام سجاد و امام باقر (ع) در هر روزماه رمضان اين دعا را مى خواندند: بار خدايا،بر محمد و آل او صلوات فرست و مرا توفيق ده تا در شب قدر بهترين حالتى را كه دوست دارى هر يك از دوستان تو داشته باشند و بيش از هر حالى مورد رضايت توست ، داشته باشم. (ميزان الحكمه حديث 22247)

7.    امام رضا (ع) از پدران بزرگوار خود: در شب اول ماه رمضان شيطان هاى سركش به غل و زنجير بسته مى شوند و در هر شبى هفتاد هزار نفر آمرزيده مى شوند و در شب قدر خداوند به اندازه اى كه در ماه رجب وشعبان و ماه رمضان تا آن روز (شب قدر) آمرزيده است ، مى آمرزد مگر مردى را كه ميان او و برادرش دشمنى و كينه اى باشدپس خداوند عزوجل فرمايد: اينان رابگذاريد تا زمانى كه با هم آشتى كنند. (ميزان الحكمه حديث 21097)

8.    زراره از حضرت باقر عليه السلام حديث كند كه فرمود: در دهه دوم ماه رمضان قرآن را بردار و باز كن و پيش رويت بنه و (اين دعا را) بخوان: ((اللهم انى اسئلك بكتابك المنزل و ما فيه اسمك الاعظم الاكبر و اسماءؤ ك الحسنى و ما يخاف و يرجى ان تجعلنى من عتقائك من النار)) و هر حاجتى كه خواهى از خدا بخواه. (اصول كافى جلد 4 صفحه: 438 روايت: 9)

9.    امام صادق (ع): غسل در چهارده مورد صورت مى گيرد: غسل ميت ، غسل جنابت ، غسل كسى كه ميت را غسل مى دهد، غسل جمعه ، غسل عيدين ، غسل روز عرفه ، غسل احرام ، غسل براى وارد شدن به كعبه ، غسل براى داخل شدن به مدينه ، غسل براى داخل شدن به حرم ، غسل زيارت و غسل شب هاى نوزدهم و بيست و يكم و بيست و سوم ماه رمضان. (ميزان الحكمه حديث 14937)

10.  امام محمد تقى عليه السلام فرمايد: خداى عزوجل راجع بشب قدر فرموده است (4 سوره 44) (در آنشب هر امرمحكمى‌فيضل داده شود) خدا مى‏فرمايد: هر امر محكمى‌از آسمان نازل مى‏شود و محكم دو چيز نيست، بلكه تنها يك چيز است، پس هر كه حكم بى‏اختلاف كند، حكمش حكم خداى عزوجل است و هر كه حكمى‌كند كه در آن اختلافىباشد و خود را مصيب داند، بحكم طاغوت (باطل) حكم كرده است. همانا سال بسال در شب قدر تفسير و بيان كارها بر ولى امر (امام زمان) نازل مى‏شود، در آن شب امام عليه السلام درباره كار خودش چنين دستور مى‏گيرد و راجع بكار مردم هم بچنين و چنان مأمور مى‏شود، و نيز براى ولى امر غير از شب قدر هم در هر روزيكه خداى عزوجل صلاح داند، مانند آنشب امر مخصوص و پوشيده و شگفت در گنجينه پديد مي‌آيد، سپس قرائت فرمود: (آيه 27 سوره 31) را (اگر همه درختانى كه در زمين هست قلم باشد، و دريا و هفت درياى ديگر بكمك او مركب شود، كلمات خدا تمام نشود، زيرا كه خدا نيرومند و فرزانه است) . (اصول كافى جلد 1 صفحه: 360 روايت: 3 )

11.  امام صادق عليه السلام فرمود: على بن حسين عليهما السلام مى‏فرمود: (انا انزلناه فى ليلة القدر) راست فرمود خداى عزوجل كه قرآن را در شب قدر نازل فرمود (تو ميدانى شب قدر چيست؟) پيغمبر(ص) فرمود: نميدانم، خداىعزوجل فرمود: (شب قدر از هزار ماه بهتر است) كه شب قدر ندارد (يعنى شب قدر از هزار ماه غير رمضان بهتر است تا تفضيل شئى بر نفس لازم نيايد) خدا به پيغمبر(ص) فرمود: ميدانى چرا آن يكشب از هزار ماه بهتر است؟ گفت: نه، فرمود: زيرا (در آنشب فرشتگان و جبرئيل به اجازه پروردگارشان براى هر مطلبى نازل مى‏شوند) و چون خداى عزوجل نسبت بچيزى اجازه دهد آنرا پسنديده است (آنشب تا بر آمدن سپيده دم سلام است) خدا مي‌فرمايد: اى محمد: فرشتگان و جبرئيل از آغاز فرود آمدنشان تا طلوع صبح سلام مرا براى تو مى‏آورند. و در آيه ديگر قرآن مي‌فرمايد: (27 سوره‏8) (بترسيد از فتنه‏اى كه تنها بستمگران نميرسد) يعنى آنها كه درباره (انا انزلناه فى ليلة القدر) ستم كردند و در آيه ديگر قرآنش فرمود (138 سوره 3) (محمد جز فرستاده‏اى نيست كه پيش از او فرستادگان بوده و در گذشته‏اند، آيا اگر او بميرد يا كشته شود، شما بعقب بر مي‌گرديد، هر كه بعقب برگردد، به خدا زيانى نميزند، و خدا سپاسگزاران را پاداش خواهد داد) خدادر آيه اول مي‌فرمايد: چون محمد بميرد، مخالفين امر خداى عزوجل گويند (شب قدر هم با پيغمبر(ص) در گذشت) اين فتنه‏اى بود كه تنها به آنها رسيد و بسبب آن بعقب بر گشتند، زيرا اگر مى‏گفتند شب قدر (بعد از پيغمبر(ص)) از ميان نرفته ناچار براى خداى عزوجل در آنشب امرى لازم است (كه فرود آيد) و چون بامر اعتراف كردند، چاره‏اى نيست جز اينكه صاحب الامر هم باشد. (اصول كافى جلد 1 صفحه: 361 روايت: 4 )

12.  على عليه السلام غالبا مى‏فرمود كه: هرگاه تيمى‌ و عدوى (ابوبكر و عمر) خدمت پيغمبر صلى الله عليه و آله بودند و آنحضرت سوره (انا انزلناه) را با خشوع و گريه تلاوت مى‏فرمود، مى‏گفتند: چقدر در اين سوره دلت مى‏سوزد، پيغمبرصلى الله عليه و آله مى‏فرمود: براى آنچه چشمم (فرشتگان را در شب قدر) ديده و دلم (به آن امر محكم را در آنشب) فهميده و نيز براى آنچه دل اين شخص (على عليه السلام) پس از من در مى‏يابد. پس نسبت بعلى عليه السلام نفرمود كه با چشم مى‏بيند، زيرا چنانكه در سابق ذكر شد، امام عليه السلام ملائكة را در شب قدر بچشم نمى‏بيند، بلكه تنها صداى آنها را مى‏شنود. مى‏گفتند: مگر شما چه ديده‏ئى و او چه مى‏بيند؟ حضرت براى آنها روى خاك مى‏نوشت (تنزل الملائكة و الروح فيها باذن ربهم من كل امر) سپس مى‏فرمود: پس از اينكه خداى عزوجل فرمايد (هر امرى) ديگر چيزى باقى مى‏ماند؟ مى‏گفتند: نه، مى‏فرمود مى‏دانيد آنكه هر امرى بر او نازل مى‏شود كيست؟ مى‏گفتند: تو هستى اى رسول خدا، مى‏فرمود: آرى، اما شب قدر بعد از من هم مى‏باشد؟ مى‏گفتند آرى، مى‏فرمود: در شبهاى قدر پس از من هم آن امر نازل مى‏شود؟ مى‏گفتند: آرى. مى‏فرمود: به چه كسى نازل مى‏شود؟ مى‏گفتند: نمى‏دانيم، پيغمبر دست بر سر من مى‏گذاشت و مى‏فرمود: اگر نمى‏دانيد، بدانيد، آنشخص پس از من اين مرد است، سپس آندو نفر شب قدر را بعد از رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‏شناختند، بواسطه هراس سختى كه در دل آنها مي‌افتاد. (اصول كافى جلد 1 صفحه: 363 روايت: 5)

13.  امام محمد تقى عليه السلام فرمود: … خدا هم واليان امر را بعد از محمد در علم استقرار بخشيد و ما هستيم آن واليان. پس از ما بپرسيد، اگر بشما راست گفتيم، اعتراف كنيد ولى شما اعتراف نخواهيد كرد اما علم ما ظاهر است و اما وقت و زمانى كه دين خدا بوسيله ما در آن ظاهر گردد بطوريكه ميان مردم هيچگونه اختلافى نباشد، آنرا مدتى است كه با گذشت شبانه روزها سپرى شود، و چون وقتش رسد آشكار گردد و امر يكى شود (اختلاف از ميان مردم رخت بر بندد). بخدا سوگند كه فرمان خدا جارى شده كه ميان مؤمنين اختلافى نباشد و به همين جهت ايشان را گواه مردم قرار داده است، بدين ترتيب كه محمد صلى الله عليه و آله گواه ما باشد و ما گواه شيعيان خود و شيعيان ما گواه مردم ديگر خداى عزوجل هرگز نخواسته كه در حكم او اختلافى باشد و ميان اهل علمش تناقضى وجود داشته باشد، سپس امام عليه السلام فرمود: برترى مؤمنيكه (انا انزلناه) را با تفسيرش باور كند، بر كسيكه در ايمانش به آن سوره چون او نيست، مانند برترى انسانست بر چهار پايان و خداى عزوجل‏بوسيله مؤمنان به آن سوره از منكرين آن در دنيا بر مى‏دارد، آنچه را (يعنى تسلط كفار را بر مسلمين) كه بوسيله جهاد كنندگان، از خانه نشستگان بر مى‏دارد، تا عذاب آنهائيكه خدامى‏داند از انكار خود توبه نمى‏كنند، در آخرت كامل باشد و (چون سخن از جهاد بميان آمد، براى اينكه گمان نكنى در اين زمان هم جهادى واجبست مي‌گويم) من در اين زمان جهادى جز حج و عمره و همسايگى خوب سراغ ندارم. (اصول كافى ج 1 صفحه 366 روايت 7)

14.  مردى به امام محمد تقى عليه السلام عرضكرد: اي پسر پيغمبر! بر من خشم مكن، فرمود: براى چه! عرضكرد: براى آنچه مي‌خواهم از شما بپرسم. فرمود: بگو: عرضكرد: خشم نمى‏كنى؟ فرمود: خشم نمى‏كنم، عرضكرد، بفرمائيد اينكه راجع بشب قدر معتقديد كه فرشتگان و جبرئيل بسوى او صيأ نازل مي‌شوند، آيا براى آنها امرى مي‌اورند كه پيغمبرصلى الله عليه و آله آنرا نمى‏دانسته يا امرى مي‌اورند كه پيغمبرى صلى الله و عليه و آله آنرا ميدانسته است؟ با آنكه شما ميدانيد كه چون پيغمبر صلى عليه و آله وفات كرد، علي عليه‏السلام تمام علوم او را فرا گرفته بود؟ امام فرمود: اى مرد مرا با تو چكار است چه شخصى ترا نزد من آورد؟ عرضكرد: سرنوشت مرا براى طلب دين نزد تو آورد. فرمود: پس آنچه را بتو مى‏گويم خوب بفهم. همانا چون رسولخدا صلى الله و عليه و آله را بمعراج بردند، فرود نيامد تا اينكه خداى جل ذكره علم گذشته و آينده را به او آموخت و مقدار زيادى از آن علم مجمل و سر بسته بود كه تفسير و توضيحش در شب قدر مي‌ايد، على بن ابيطالب عليه السلام هم مانند پيغمبر بود، علوم مجمل را ميدانست و تفسيرش در شبهاى قدر مي‌ايد، مانند آنچه براى پيغمبر صلى عليه و آله بود، مرد سائل گفت، مگر در آن علوم مجمل و سر بسته تفسيرس نبود؟ فرمود: چرا، ولى در شبهاى قدر از طرف خدايتعالى بپيغمبر صلى عليه و آله و اوصيأ نسبت به آنچه ميدانند دستور مي‌ايد كه چنين و چنان كن و در آنشب دستور مى‏گيرند كه نسبت به آنچه مى‏دانند چگونه رفتار كنند. مرد سائل گويد، عرضكردم: اين مطلب را برايم توضيح دهيد، فرمود: پيغمبر صلى الله و عليه و آله وفات نكرد، جز اينكه علوم سر بسته و تفسير آنها را فرا گرفته بود، عرضكردم: پس آنچه در شبهاى قدر برايش مي‌ايد چه علمى‌بود؟ فرمود: فرمان و تسهيلى بود نسبت به آنچه مى‏دانست (جزئيات و مصاديق بر كليات منطبق مى‏گشت و دستور اجرايش مي‌ايد و اين خود تسهيلى بود براى پيغمبر و امام صلى الله عليه و آله.) مرد سائل گفت: پس براى ايشان در شبهاى قدر چه علمى‌غير از آنچه مى‏دانستند پديد مي‌ايد؟ فرمود: اين مطلب از چيزهائى است كه ايشان مأمور بكتمانش باشند و تفسير آنچه را پرسيدى جز خداى عزوجل نداند. مرد سائل گفت: مگر اوصيأ ميدانند آنچه را كه پيغمبران نمى‏دانند؟ فرمود، چگونه مي‌شود كه وصى علمى‌جز آنچه به او وصيت شده بداند؟!!. مرد سائل گفت: ما را مي‌رسد كه بگوئيم يكى از اوصيأ چيزى كه وصى ديگر آن را نمى‏داند؟ فرمود: نه، هر پيغمبرى كه بميرد علمش در قلب وصيش باشد و فرشتگان و جبرئيل در شب قدر فقط آنچه را كه وصى بايد ميان بندگان حكم كند فرود مي‌اوردند. مرد سائل گفت: مگر ايشان آن حكم را نمى‏دانند؟ فرمود: چرا مى‏دانند ولى نمى‏توانند مطلبى را اجرا كنند تا در شبهاى قدر دستور يابند كه تا سال آينده چگونه رفتار كنند. مرد سائل گفت: من نمى‏توانم اين موضوع را انكار كنم؟ امام فرمود: هر كه انكار آن كند، از ما نيست. مرد سائل گفت: اى اباجعفر بفرمائيد كه آيا براى پيغمبر صلى الله عليه و آله در شبهاى قدر علمى‌ميآيد كه آنرا نمى‏دانست؟فرمود: اين سؤال براى تو روا نيست، اما نسبت بعلم گذشته و آينده، هر پيغمبر و وصيى كه بميرد پس از وى آنرا مى‏داند و اما اين علمى‌كه تو مى‏پرسى خداى عزوجل نخواسته كه جز خود اوصيأ از آن اطلاع يابند، مرد سائل گفت: پسر پيغمبر! از كجا بدانم كه شب قدر در هر سالى هست؟ فرمود: چون ماه رمضان فرا رسد، در هر شب سوره (دخان) راصد مرتبه بخوان، چون شب بيست و سوم رسد، آنچه را پرسيدى تصديقش را مى‏بينى. (اصول كافى جلد 1 صفحه: 368 روايت: 8)

15.  امام محمد تقى عليه السلام فرمود: … به خدا سوگند كسى كه شب قدر را باور دارد ميداند كه آنشب مخصوص ماست، زيرا چون وفات پيغمبر صلى الله عليه و آله رسيد، درباره على(ع) (بامتش) فرمود: ولى و سرپرست شما پس از من اين على است، اگر از او اطاعت كنيد، بهدايت رسيد، اما كسيكه بشب قدر ايمان ندارد، منكر است (امامت ما را و اختصاص شب قدر را بما) و كسى كه بشب قدر ايمان دارد و با ما هم رأى نيست (آنرا مختص ما نميداند) در راستگوئى راهى ندارد، جز اينكه بگويد: آنشب مختص بماست، و هر كه نگويد دروغگوست، زيرا خداى عزوجل‏بزرگتر از آنستكه آن امر بزرگ را توسط جبرئيل و فرشتگان بسوى كافر فاسقى فرو فرستد و اگر بگويد: بخليفه گمراهى (بخليفه پيشواى او) نازل مى‏كند، گفتارشان ياوه و بى‏ارزش است و اگر گويند: بهيچ كس نازل نمى‏شود، ممكن نيست كه چيزى بسوى هيج چيز نازل شود و اگر بگويند و خواهند گفت شب قدر حقيقت ندارد، بگمراهى دورى افتاده‏اند. (اصول كافى جلد 1 صفحه: 371 روايت: 9 )

اعتكاف پيامبر (ص) در دهه آخر ماه رمضان :

1.    انس: پيامبر (ص) در زمانى كه مقيم بود، دهه آخر ماه رمضان را اعتكاف مى كرد و هر گاه به مسافرت مى رفت ، سال بعد بيست روز معتكف مى شد. (ميزان الحكمه حديث 13626)

2.    امام صادق (ع): رسول خدا (ص) ده روز آخر ماه رمضان را در مسجد اعتكاف مى كرد دراين مدت براى آن حضرت چادرى مويى برپا مى شد و ايشان دامن به كمر مى زد و بسترش رابر مى چيد. (ميزان الحكمه حديث 13627)

عيد فطر :

1.    امام حسن (ع) در روز عيد فطر بر گروهى گذشت كه سرگرم بازى و خنده بودند بالاى سرآنها ايستاد و فرمود: خداوند ماه رمضان را ميدان مسابقه خلق خود قرار داد، تا به سبب طاعت او به سوى خشنوديش از يكديگر سبقت گيرند پس ، گروهى پيشى گرفتند و كامياب شدند وگروهى عقب ماندند و ناكام شدند بسيار بسيار تعجب است از كسى كه در اين روزى كه نيكوكاران پاداش داده مى شوند و هرزه كاران زيان مى برند، در حال خنده و بازى هستند به خداسوگند، اگر پرده كنار رود، خواهند دانست كه نيكوكار به نيكوكارى خود مشغول است و بدكاربه بدكردارى خود حضرت سپس به راه خود ادامه داد و رفت. (ميزان الحكمه حديث 14605)

2.    پيامبر خدا (ص): زمانى كه وارد مدينه شدم ، اهالى اين شهر را از زمان جاهليت دو روز بودكه طى آن دو روز به بازى و تفريح مى پرداختند خداوند به جاى آن دو روز دو روز بهتر به شماداد: روز فطر و روز قربان. (ميزان الحكمه حديث 14606)

3.       پيامبر (ص) به دختران و همسران خود دستور مى داد، كه در عيد فطر و قربان بيرون بيايند. (ميزان الحكمه حديث14607)

4.    امام صادق (ع): امير المؤمنين على بن ابى طالب (ع) در روز فطر خطبه ايراد كرد و فرمود: اى مردم !همانا اين روزشما،روزى است كه در آن نيكوكاران پاداش مى يابند و هرزه كاران زيان مى بينندو شباهت بسيارى به روز رستاخيز شما دارد پس ، با بيرون آمدن از خانه هايتان به سوى مصلا يتان به ياد آن روزى افتيد كه از گورهايتان به سوى پروردگارتان بيرون مى آييدو از ايستادن در مصلا يتان به ياد آن روزى افتيد كه در پيشگاه پروردگارتان مى ايستيد و از بازگشتن به سوى خانه هايتان آن روزى را ياد آوريد، كه به خانه هاى خوددر بهشت باز مى گرديد!.اى بندگان خدا! كمترين چيزى كه براى مردان و زنان روزه گير مى باشد، اين است كه در روز آخرماه رمضان فرشته اى آنان را ندا مى دهد: بشارت بادا بر شما اى بندگان خدا! كه خداوند گناهان گذشته شما را بخشود پس مواظب باشيد كه از اين پس چه مى كنيد!. (ميزان الحكمه حديث 14608)

5.    پيامبر خدا (ص): عيد فطر و قربان را با جملات لا اله الا اللّه و اللّه اكبر و الحمد للّه و سبحان اللّه ، آذين بخشيد.(ميزان الحكمه حديث 14615)

6.    پيامبر خدا (ص): در روزهاى عيد فطر و قربان از خانه بيرون مى آمد و با صداى بلند لا اله الا اللّه و اللّه اكبرمى گفت. (ميزان الحكمه حديث 14616)

7.    پيامبر خدا (ص): در روز عيد فطر، از زمانى كه از منزل بيرون مى آمد تا رسيدن به نمازگاه همچنان تكبيرمى گفت.(ميزان الحكمه حديث 14617)

8.    پيامبر خدا (ص): در اثناى هر خطبه اى تكبير مى گفت ، اما در خطبه هاى عيد فطر و قربان بيشتر تكبيرمى گفت.(ميزان الحكمه حديث 14618)

متفرقات :

1.       امام على (ع): پيامبر خدا (ص) در ماه رمضان به جنگ بدر رفت و در ماه رمضان نيز مكه را فتح كرد. (ميزان الحكمه حديث 14921)

2.    پيامبر خدا (ص): زمانى بر امت من بيايد كه علما را جز به لباس نيكو نشناسند و قرآن را جز به صداى خوش و خدا را جز در ماه رمضان عبادت نكنند پس ، هرگاه چنين زمانى فرا رسد، خداوند فرمانروايى بر آنان مسلط گرداند كه نه علم دارد و نه بردبارى و نه رحم. (ميزان الحكمه حديث 15456)

3.       پيامبر خدا (ص): برترين صدقه ، در رمضان است. (ميزان الحكمه حديث 10407)



منبع: http://www.nabieakram.ir/Tahghigh/3-AyameKhas/Ramezan.htm
امتیاز دهی به مقاله




نظرات   (0 نظر)
مرتب سازی بر اساس:

 

ثبت نظر:

شما می توانید درباره اهميت ماه مبارك رمضان از زبان معصومین (ع) نظر دهید یا سوال بپرسید:

نام و نام خانوادگی:

 

کلمات کلیدی: اهميت ماه مبارك رمضان ، ماه رمضان ، روزه در ماه رمضان ، اهمیت روزه